Συνέντευξη: Στέργιος Μυτιληνού


Samosbasket: Που γεννήθηκες και πότε και αν θυμάσαι τα συναισθήματά σου όταν έπαιξες για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα.

Μυτιληνού Στ.: Γεννήθηκα στον Αγιο Κήρυκο Ικαρίας την 01-04-1981. Ο πρώτος μου επίσημος αγώνας ήταν τη σεζόν 1993-1994 σε αγώνα παιδικού πρωταθλήματος Πολυκράτης-Ίκαρος. Θυμάμαι ότι τα συναισθήματά μου ήταν πολύ έντονα, από τη μιά είχα άγχος διότι δεν είχα ζήσει κάτι ανάλογο, αλλά από την άλλη αγωνιούσα να μπώ να παίξω.

Samosbasket: Ποιες ήταν οι ομάδες που αγωνίσθηκες μέχρι σήμερα.

Μυτιληνού Στ.: Ίκαρος, Νίκη Ρέντη, ΑΕ Ρέντη, Εφηβικό Πανιωνίου, Έσπερος, Αίολος, Ταύρος.

Samosbasket: Ο Ίκαρος θα είναι η τελευταία ομάδα που θα τερματίσεις τη καριέρα σου ή να περιμένουμε κάποια μεταγραφή σε επίπεδο Νομού ή εκτός αυτού?

Μυτιληνού Στ.: Κάθε τέλος της σεζόν έχω κάποιες προτάσεις, τις οποίες τις συζητώ με την οικογένειά μου και αποφασίζουμε για το καλύτερο. Φέτος βρέθηκα πολύ κοντά στον Πολυκράτη αλλά από τη στιγμή που είχε μόνο ώς στόχο το πρωτάθλημα και όχι την άνοδο στην Γ΄Εθνική έκρινα ότι το καλύτερο ήταν να μείνω στον Ίκαρο. Προτάσεις από την Αθήνα είχα αρκετές και από ψηλές κατηγορίες αλλά όχι τόσο καλές οικονομικά ώστε να αξίζει να μετακομίσω οικογενειακώς και να κάνω μιά νέα αρχή. Πάντως και να φύγω κάποια στιμή από τον Ίκαρο το σίγουρο είναι ότι θα επιστρέψω για να τελειώσω την καριέρα μου από εκεί που άρχισε.

Samosbasket: Τα τελευταία χρόνια ο Ίκαρος πρωταγωνιστεί στη κατηγορία ανδρών κατακτώντας όποιον τίτλο υπάρχει. Ποιό είναι το μυστικό της επιτυχίας σας?

Μυτιληνού Στ.: Είμαστε 12 γηγενείς παίκτες που γνωριζόμαστε όλοι από παιδιά, είμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας και σε συνδυασμό με την προπόνηση, έρχονται οι επιτυχίες.

Samosbasket: Κάποια στιγμή εσύ και όλη η «γνωστή παρέα» του Ικάρου θ’ αποσυρθείτε από την αγωνιστική δράση. Σκέφτεσαι ν’ αναλάβεις κάποιο πόστο προπονητικό στην ομάδα?

Μυτιληνού Στ.: Αυτή τη στιγμή το μόνο που σκέφτομαι και θέλω είναι να παίξω όσα περισσότερα χρόνια μπορώ και όσο με κρατάνε τα πόδια μου σε ένα καλό επίπεδο. Τώρα για μετά το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είμαι κοντά στις μικρές ηλικίες και θα προσπαθήσω να τους μεταφέρω όσα μπορώ από αυτά που έχω μάθει.

Samosbasket: Υπάρχει η ανάλογη συνέχεια στα τμήματα εφήβων – παίδων – παμπαίδων για την ομάδα του Ικάρου?

Μυτιληνού Στ.: Ο Ίκαρος κάνει μεγάλη προσπάθεια στις μικρές ηλικίες και πιστεύω ότι τα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό. Οι δυσκολίες είναι πολλές γιατί να μην ξεχνάμε ότι ο Ίκαρος είναι από ένα νησί 6.000 κατοίκων και από την άλλη ο φόρτος που έχουν τα παιδιά με τα μαθήματα και άλλες ασχολίες (internet café, ηλεκτρονικά παιχνίδια) τα απωθούν από το μπάσκετ και τον αθλητισμό γενικότερα. Επομένως όσα λιγότερα παιδιά έρχονται στο γήπεδο τόσο πιό λίγα θα βγούν για να προωθηθούν στην αντρική ομάδα. Παρόλα αυτά ο Ίκαρος καταφέρνει κάθε χρόνο και προωθεί 1 με 2 παιδιά.

Samosbasket: Τα τελευταία χρόνια ο Ίκαρος κατακτώντας τον τίτλο και πηγαίνοντας στα μπαράζ, δυστυχώς πάντα χάνει στις λεπτομέρειες και δεν μπορεί να κάνει το κάτι παραπάνω, έτσι ώστε να παίξει στη Γ’  Εθνική κατηγορία. Τι είναι αυτό που λείπει από την ομάδα?

Μυτιληνού Στ.: Κατά την προσωπική μου γνώμη δύο είναι οι λόγοι. Ο ένας είναι η έλλειψη παιχνιδιών, διότι παίζουμε 2-3 δυνατά παιχνίδια και γύρω στα 10-12 όλη τη σεζόν συνολικά. Ενώ οι άλλες ομάδες το λιγότερο 20 εκ των οποίων τα περισσότερα δυνατά και ο δεύτερος και σημαντικότερος 2 παίκτες σε συγκεκριμένες θέσεις που θα βοηθούσαν τους ήδη υπάρχοντες του Ικάρου.

Samosbasket: Πολλοί από αυτούς που παρακολουθούν μπάσκετ σε τοπικό επίπεδο έχουν σαν συνώνυμο το όνομά σου με το σκοράρισμα. Τα τελευταία δύο χρόνια και επίσημα έχεις ανακηρυχθεί πρώτος σκόρερ. Τι σημαίνει για σένα το σκοράρισμα?

Μυτιληνού Στ.: Όταν σκοράρω και κερδίζει η ομάδα είμαι χαρούμενος. Αν χάσει η ομάδα δεν με ενδιαφέρει η προσωπική μου απόδοση. Εξάλλου εκείνο που μετράει είναι να κερδίζει η ομάδα.

Samosbasket: Να υποθέσουμε ότι η δυνατή άμυνα εκ μέρους σου δεν σου πάει στο παιχνίδι και προτιμάς έναν πιο ελεύθερο ρόλο?

Μυτιληνού Στ.: Αν έρθει κάποιος στο γήπεδο θα δεί ότι εκτός από το σκοράρισμα, προσπαθώ να κάνω και άλλα πράγματα, όπως να παίζω όσο πιό δυνατά μπορώ στην άμυνα και να κάνω κλεψίματα.

Samosbasket: Μετά τη νίκη του Ικάρου επί του Καρλοβάσου και τη νίκη του Πολυκράτη επί του Καρλοβάσου, νομίζεις ότι το πρωτάθλημα είναι υπόθεση πλέον δική σας?

Μυτιληνού Στ.: Το πρωτάθλημα έχει κριθεί από την τρίτη αγωνιστική, χωρίς να θέλω να μειώσω τις άλλες ομάδες. Πήγαμε στο Καρλόβασι και στο Πυθαγόρειο με αρκετές απουσίες και παίξαμε δύο άσχημα παιχνίδια και παρόλα αυτά τα κερδίσαμε.

Samosbasket: Ποια ομάδα έστω και για ένα φιλικό παιχνίδι (πλήν του Ικάρου) θα ήθελες να κοουτσάρεις?

Μυτιληνού Στ.: Την περσινή ομάδα της Ελπίδας διότι ήταν μία νεανική, δουλεμένη ομάδα που πάλευε στο γήπεδο και προσπαθούσε για το καλύτερο.

Samosbasket: Και ποιόν παίκτη (εκτός ομάδας Ικάρου) θα ήθελες να προσκαλέσεις για ένα «μονό»?

Μυτιληνού Στ.: Τον Βαρβούνη του Καρλοβάσου που είμαστε και καλοί φίλοι.

Samosbasket: Πόσες ώρες αφιερώνεις τη βδομάδα στη προπόνηση για να διατηρήσαι σ’ αυτή τη πολύ κατάσταση που βρίσκεσαι?

Μυτιληνού Στ.: Λόγω των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων έχω μειώσει τις ώρες προπόνησης και κάνω γύρω στις 6-8 ώρες την εβδομάδα. Παλιότερα έκανα πολλές περισσότερες.

Samosbasket: Στα χρόνια που βρίσκεσαι στον Ίκαρο ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη αλλά και άσχημη στιγμή (αγωνιστικά).

Μυτιληνού Στ.: Η πιό ευτυχισμένη στιγμή ήταν στον περσινό δεύτερο τελικό με τον Πολυκράτη που κερδίσαμε μιά πραγματικά δυνατή ομάδα και πήραμε το πρωτάθλημα με μειονέκτημα έδρας, αλλά και επειδή μου έκανε έκπληξη η γυναίκα μου και έφερε στο γήπεδο τον μόλις 5 μηνών τότε γιό μου και μάλιστα με φανέλα του Ικάρου. Η πιό άσχημη στιγμή ήταν όταν έφαγα 2 τεχνικές ποινές για θέατρο, ενώ ήταν καθαρά επιθετικά φάουλ και η άδικη αποβολή μου. Το συγκεκριμένο παιχνίδι το χάσαμε στην παράταση από τον Πολυκράτη.

Samosbasket: Τι σημαίνει για σένα οικογένεια?

Μυτιληνού Στ.: Για μένα οικογένεια είναι τα πάντα. Από κεί ξεκινάνε όλα και θέλω να τους ευχαριστήσω που είναι πάντα στο πλάϊ μου.

Samosbasket: Τι θα διάλεγες? Ένα καφέ με φίλους σε ένα ωραίο μαγαζί ή μια ώρα προπόνηση?

Μυτιληνού Στ.: Μιά ώρα προπόνηση. Αυτή την απάντηση μπορούν να την καταλάβουν μόνο όσοι έχουν κολλήσει το μικρόβιο του μπάσκετ. Εξάλλου τους πραγματικούς φίλους όποτε και να τους χρειαστείς τους έχεις πάντα κοντά σου.

Μυτιληνού Στ.: Εύχομαι τα νέα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό και να γνωρίζουν ότι θα πρέπει να κάνουν αρκετές θυσίες, να είναι προσγειωμένα, να ακούνε τους προπονητές τους και με υπομονή και σκληρή δουλειά θα τα καταφέρουν.

Samosbasket: Με τον Στέργιο έχουμε βρεθεί πολλές φορές είτε στη Σάμο, είτε στην Ικαρία και τα έχουμε πεί από κοντά, όσο αφορά τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων, την δυναμικότητα των ομάδων, έχουμε εκφράσει τους προβληματισμούς μας για τη συμμετοχή των μικρών σε ηλικία αθλητών στα πρωταθλήματα.

Δεν σας κρύβω ότι είναι ένας άνθρωπος αρκετά προσγειωμένος, που αγαπάει τη φανέλα της ομάδας του, η μπάλα του μπάσκετ είναι η προέκταση του χεριού του και η οικογένειά του η μεγάλη του αδυναμία.

Όταν στον περσινό αγώνα με την Ελπίδα (30/11/2008) πέτυχε 75 πόντους με 7 τρίποντα τον ρώτησα: «Αλήθεια πως έβλεπες το καλάθι;», μου απάντησε αφοπλιστικά με ένα χαμόγελο: «Σαν βαρέλι».

Παίκτες σαν τον Στέργιο Μυτιληνού κοσμούν το χώρο του Σαμιακού μπάσκετ, αποτελούν το σωστό πρότυπο αθλητή για τους μικρότερους αθλητές, αλλά σίγουρα ο Στέργιος αδικείται γιατί θα έπρεπε ίσως να παίζει σε μεγαλύτερη κατηγορία.

Δεν πειράζει όμως. Ωφελειμένοι είμαστε όλοι εμείς που τον βλέπουμε να παίζει στα Σαμιακά γήπεδα.

keep walking Stergios………………..